Minął juz ponad rok od czasu operacji. Często myslę o tym jak czułam się rok temu, co robiłam, czego się bałam.  Bałam się wielu rzeczy: czy będę samodzielna, czy kręgosłup nie zacznie sie krzywić, czy ustaną bóle. Obecnie czuję sie bardzo dobrze i jestem w dobrej formie. Prawie przez całe wakacje pracowałam w przedszkolu i nadal to robię. Jak wiadomo przy małych dzieciach trzeba się nieżle nabiegać:) więc jestem dowodem na to że operacja nie wpłynęła negatywnie na moje zycie zawodowe. Przyznam że moja choroba sprawiła że jestem bardziej wyczulona na to, czy dzieci siedzą prosto, w odpowiedni sposób. Niedawno przeprowadziłam zajęcia na temat kręgosłupa. Pokazałam im wydrukowane RTG prostego i skrzywionego kręgosłupa:) Pamiętajmy że profilaktyka jest najważniejsza i najsuteczniejsza!!! 

W sierpnniu pojechałam na urop. Przemierzałam z  Maćkiem słowackie Tatry. To był bardzo aktywny wypoczynek. Jednakże nie chciałam się nadwrężać. Jak wiadomo przez rok głównie odpoczywalam i nie było mowy o zadnych sportach, więc musiałam uważać. 

 Często dostaję maile z pytaniem jak się czuję, jak operacja wpłynęła na moje życie. Żyję ze świadomością że mam w plecach pręty, to zobowiązuje do pewnego rozsądku. Mój kręgosłup przez skoliozę szybciej się zestarzał:) Przez to wystąpiła u mnie dyskopatia o której pisałam wcześniej. Przez 6 tygodni brałam leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Na szczęście pomogło. Gdyby leki nie zadziałały to pewnie musiałabym zdecydowac się na wstawienie sztucznego dysku. Ale to narazie mi nie grozi. 

Pozdrawiam Was serdecznie drodzy czytelnicy

Życzę Wam siły do walki ze skoliozą:)

Witajcie!

Otrzymałam dzisiaj maila z ciekawym pytaniem:

Czy spotkałam się z osobami, które mają zamiar usunąć pręty?

Piszcie do mnie, bo autor tego pytania rozważa możliwość usinięcia implantów.  

Zapraszam do czytania ciągu daleszego historii Magdy Z. - poddała się ona operacji resekcji garba.

MAGDO! Postanowiłaś do końca rozprawić się z chorobą dlatego uważam, że jesteś bardzo odważna i myślę, że mimo trudnych chwil nie będziesz żałowała swojej decyzji.  Życzę Ci z całego serduszka dużo zdrowia oraz wytrwałości!!!

A Was drodzy czytelnicy zapraszam do czytania:)

Pozdrawiam serdecznie. 

Kochani skolioczytacze,

Jestem zaskoczona liczbą odwiedzin na mojej stronie. Mam nadzieję, że to o czym piszę ja i moje Skolioprzyjaciółki dodaje wam i waszym bliskim siły do walki ze skoliozą. Jeżeli chcielibyście podzielić się uwagami na temat strony to proszę PISZCIE!

Wkrótce opiszę mój obecny stan zdrowia i ducha...

Pozdrawiam was serdecznie!!! 

    Od kilku dni siedzę w domku, nie chodzę na uczelnię ani na inne zajęcia dodatkowe. Dlaczego? Bo przez ostatnie tygodnie chciałam chyba zapomnieć,  że miałam operację. Dużo jeździłam samochodem, nie robiłam przerw podczad trwania zajęć na uczelni, dopuściłam do tego, że mój pies pociągnął mnie za sobą na smyczy. Prawdę mówiąc jestem wściekła na samą siebie! Zadzwoniłam do mojego doktora, a on powiedział, że ból poniżej stabilizacji powsyał z przciążenie kręgosłupa - wszystko sie zgadza! Biorę teraz Ketonal (lekarz powiedział mi, że ma on zarówno działanie przeciwbólowe jak i przeciwzapalne), jeśli bóle nie miną to będę musiała pojechać do Warszawy na wizytę. Uczcie się na moich błędach kochani skolioczytacze!